Stralend weer op 2e Pinksterdag, dus zo’n 20 rijders aan de start van de A3. De groep werd dus opgesplitst. De start was wat rommelig, dus ik had eigenlijk geen idee waar ik nu aansloot, maar dat bleek bij Tinus te zijn. Het verliep wat gek, omdat Siem direct een lekke band had, zo hoorde ik bij de pauze. De andere groep, onder leiding van Nico, bleef bij Siem. Vandaar dat ik ze ‘kwijt’ was. Zo zie je maar: altijd scherp zijn.
Wij hadden een groep van 12 en fietsten over allerlei paadjes. Er werd goed geoefend met sturen in ieder geval. We slalomden zelfs tussen overstekende koeien door. Het tempo hadden we er goed inzitten. Het ging echt lekker bij iedereen. Bij een flinke heuvel haalden we een man in met ontbloot bovenlichaam. Ik daagde hem uit om aan te haken. We hebben erg gelachen toen hij heuvel af de turbo van z’n elektrische fiets had aangezet en ons trots voorbij kwam racen. Ton zette een sprint aan om hem weer bij te halen. Dat lukte. Heerlijk!
Na 50km waren we als eerste groep bij de pauze in Leimuiderbrug. Al snel volgden de andere groepen. Het was een mooi gezicht met alle clubkleding in de serre van de zaak. De groep van Nico had 55km gefietst en ook een lekker tempo aangehouden. Siem was naar huis gegaan om z’n band te plakken.
Op de terugweg hebben we een paar keer bij een openstaande brug gestaan. Het was inmiddels druk op het water met vele bootjes. Perfect weertje om te varen. Al snel waren we eigenlijk alweer in de buurt van Stompwijk. Ineens werd er ‘achter!’ geroepen. Een teken dat we ingehaald worden. Wat bleek: het waren Mijntje, Annemarie en Mariëtte uit de groep van Nico. Sterke dames!
We waren met 85km alweer terug in Stompwijk. Ik had 100 in m’n hoofd, dus besloot mee te fietsen met m’n fietsmaatjes die wonen in Wassenaar. Toen ik terugkwam, kwam ik Siem tegen. Hij heeft vást zelf een mooi rondje gefietst. En ik had precies 100km toen ik weer in Stompwijk was. Top!
Jolanda Nowee