Verslag A3 zondag 17 mei
Het was heel rustig aan de start zondagochtend. Toen ik aankwam werd ik met een grote glimlach onthaald door de dames waarmee ik de Elfdorpentocht gereden heb. Ja, de Elfdorpentocht was legendarisch dit jaar voor ons: met 5 dames hebben we 125km door de regen gereden. Dat schept een band. En jawel, 4 van deze 5 dames stonden vanochtend aan de start (nummer 5 is -nog- geen lid van de toerclub). We voelden ons toch wel echte diehards. Of waren we stiekem een beetje idioot met de weersverwachting van deze zondag?
Wat het ook was: de 4 dames, Mieke, Irene, Mariëtte en ik, bleken 2/3 van de A3 te zijn. Met regen en wind op het programma blijven de meeste clubgenoten in hun bed liggen. Geef ze eens ongelijk. Het gaf echter wel een probleempje: er was geen kopman aanwezig. Gelukkig werd dit snel goed opgelost, want Henk Nicolaas nam de route voor zijn rekening en Ton van Veen vond het prima om veel kopwerk te doen. Uiteraard met afwisselend één van de dames of Henk naast zich. Op de heenweg naar de koffie bleef het droog. We hadden wel wat blubber op ons gezicht en kleding, maar dat kwam door het natte wegdek. Regen hadden we nog niet gezien.
Na de koffie was het even fris én hadden we tegenwind, maar al snel zaten we weer in het ritme. Henk riep steeds waar we heen moesten en zo hadden we een mooie route. Na elke bocht bleek dat Ton net even te hard doorreed. Hij verklaarde aan mij dat hij gewoon goed in bochten is, gezien zijn rijke verleden op de motor. Ik moest toegeven dat hij inderdaad de bochten goed aansneed. Totdat… hij éven achteromkeek om te checken of we er allemaal waren. Hij kwam naast het pad en ging in slow motion richting de sloot. Gelukkig haalde hij de sloot niet en kwam hij zacht ten val tussen het fluitenkruid. Toen bleek dat hij in orde was, hebben wij smakelijk staan lachen. Het was nog een uitdaging om weer op te staan, maar hij kon er zelf ook om lachen.
We hebben een gezellige rit van bijna 105 km gehad. De wind was best pittig, maar we hebben GEEN DRUPPEL gehad. Sterker nog: de zon scheen zelfs af en toe.
Moraal van het verhaal: lekker je bed uit om te gaan fietsen. Het doet altijd goed.
Jolanda Nowée
Ook de A1 vertrok met goede moed met 5 man richting Breukelen. Onderweg informeerde ik nog in de groep of het rondje van 110km nog ingekort moest worden. Maar nee, de wegen waren nat, maar het leek voorlopig droog te blijven. We zouden wel zien. We reden een mooie route via Waverveen, Vinkeveen en langs de Vecht. In Vinkeveen plotseling een knal en een hoop gesis uit mijn voorband. Een gat in de band was een snelle conclusie. Het tubeless ventiel moest eruit, maar zat zo vast dat niemand hem losgedraaid kreeg. Gelukkig kon Stef bij een omwonende een tang lenen, waarmee het alsnog lukte. Snel een nieuwe binnenband erin en we konden weer op pad. Door het matige weer wilde iedereen bij de koffietent graag binnen zitten en dat paste met 20 toerclub fietsers en nog wat bezoekers precies. Bij vertrek stond er buiten een mooie rode RIH racefiets uit de jaren 80. De eigenaar vertelde trots dat alles nog origineel was, zelfs de banden. Dat is wel even wat anders dan de moderne karretjes waar wij op rijden. Op de terugweg droogde de weg al aardig op en reden we ondanks nog een lekke band vlot terug naar Stompwijk.
Arno van Rijn